مقاله ی پیش رو به بررسی «گفتمان وا ساز» در رمان چشم هایشان خدا را می نگریست اثر زورا نیل هِرستون، نخستین رمان نویس زن آمریکایی آفریقایی تبار می پردازد. مطالعات انجام شده بر روی برجسته ترین آثار فمینیستی سیاه پوستان آمریکا نشان می دهد که گفتمان وا ساز ابزاری مؤثر در دست زنان سیاه پوست جهت مقابله با استثمارشان است. یکی از بارزترین ویژگی های این گفتمان نفی اصول نظام خرد مرکز محور است که سال ها بسیاری از گروه های اقلیت را از داشتن صدایی مستقل محروم کرده بود. در گفتمان وا ساز از عناصری استفاده می شود که توسط طبقه ی حاکم به صورت منفی تعریف شده و از آن ها برای انقیاد بخش هایی از اجتماع سود برده اند. از مهم ترین این عناصر می توان به سکوت، خشونت، جنون، هم جنس خواهی و منطق ستیزی اشاره کرد. به همین سبب، نویسندگان مقاله این گفتمان را «گفتمان واساز» نامیده اند. به منظور نشان دادن چگونگی استفاده ی ابزاری زنان سیاه پوست از این گفتمان، رمان چشم هایشان خدا را می نگریست مورد تحلیل قرار می گیرد. در این اثر، بزرگ ترین اقدام برانداز جِینی، قتل تی کیک، عاشق و آخرین همسر خود است که با آن جِینی به یک صدای مستقل و بی نیاز از مردان می رسد و در همین رابطه، سکوت جِینی به هنگام محاکمه توسط هیئت منصفه تماماً متشکل از مردان سفیدپوست اهمیت می یابد. این پژوهش با بهره گیری از واسازی و با تاکید بر ویژگی خرد مرکز محوری آن انجام شده است.